The making of… WEGWIJS

Het ziekenhuis Maastricht UMC vroeg me een magazine te maken voor arts-assistenten die net nieuw waren. Eerst dachten ze over een introductieboekje, maar dat was toch een beetje droog en puur op informatie-overdracht gericht. Het moest een magazine worden dat de nieuwe arts-assistenten een welkomsgevoel gaf, dat ze enthousiast zouden lezen en dat daarnaast ook informatie bevatte.

We gingen om de tafel zitten om te brainstormen over dit magazine. We kwamen uit op onder andere een interview met iemand uit de doelgroep, een aantal tips door huidige arts-assistenten en een column van de bestuurder. Een aantal informatiepunten konden we mooi kwijt in een infographic in het hart van het magazine. We besloten dat de tone of voice van dit magazine vriendelijk, begripvol, grappig, toegankelijk en meer spreektaal zou zijn. De doelgroep was ongeveer 25-30 jaar.
Ook besloten we gebruik van Layar te maken, zodat er een link werd gelegd naar een recent gemaakt promotiefilmpje.

Nadat we een lijst met punten hadden gemaakt die in het magazine moesten komen, ging ik aan de slag met de indeling. Uitgaande van het lettertype van het MUMC, bepaalde ik hoeveel woorden een volle pagina kon bevatten. Vervolgens bepaalde ik hoeveel woorden ieder artikel mocht bevatten. Globaal hield ik een verhouding van 50% beeld en 50% tekst aan.

 

schets-indeling

 

Een aantal artikelen wilde ik uitbesteden aan een tekstschrijver. Daarvoor maakte ik een briefing, en ging bij hem langs om de opdrachten toe te lichten. Deze tekstschrijver werkte al meer voor het MUMC, dus dat was fijn overleggen. Een aantal teksten ging ik zelf schrijven, en ook de fotografie zou ik voor een groot deel zelf doen.

Ik maakte afspraken met de mensen die geïnterviewd en gefotografeerd zouden worden. Dat is best spannend: wat gaan ze vertellen, kun je er een boeiend stuk over schrijven? En ook de fotografie: hoe valt het licht die dag in het ziekenhuis, welke plekken zijn leuk om te gebruiken? Gelukkig bleken de arts-assistenten hele toegankelijke mensen, waarmee het leuk werken was.

 

Portret-Lara-interview

 

Toen alle teksten geschreven waren en alle foto’s gemaakt waren of verzameld uit andere bronnen, kon ik aan de slag met de vormgeving. Omdat dit het eerste blad was, was er nog geen ontwerp voor. Eigenlijk heerlijk: ik kon mijn eigen ideeën vrij gebruiken, mits ze binnen een paar regels van de huisstijl vielen.

Eerst maakte ik een basisstramien. Bepaalde marges, kolombreedtes en regelafstand zorgden ervoor dat het blad één geheel bleef. En vervolgens was het puzzelen, foto’s bewerken, lettertypes uitzoeken, scannen en schuiven. Gaandeweg veranderde er hier en daar iets in de indeling.

Ondertussen legde ik de teksten ter goedkeuring aan de geïnterviewden voor. Altijd bleek er wel iets anders geformuleerd of gespeld te worden. En toen was het tijd om een dummy te maken: alle pagina’s in kleur uitgeprint, in het juiste inslagschema samengevoegd. Daar lag dan ineens een echt magazine.  Bij de presentatie reageerde de opdrachtgever erg enthousiast. Natuurlijk moest er nog een aantal mensen naar kijken voordat het gedrukt kon worden. Nadat de laatste correcties waren doorgevoerd, kon het blad drukklaar worden gemaakt. Ik zorgde dat alle foto’s de juiste resolutie en het juiste kleurprofiel kregen en dat het bestand technisch helemaal in orde was.

Toen, hup naar de drukker. En dan afwachten: hoe komt het eruit? Van tevoren is formaat en papiersoort al vastgesteld, maar hoe het er nu echt uit gaat zien is altijd even afwachten. Het ging goed, en het blad werd daarnaast ook als clickable digitaal magazine op de MUMC-website gezet.

 

cover-WEGWIJS